Op de landelijke DNA-lab dag kropen ruim honderd docenten weer in de schoolbanken om de reizende practica zelf te ervaren. Ze tonen speeksel aan, kristalliseren eiwit en gooien vrolijk stukjes ‘tumor' in de blender.
“Dus je bent eigenlijk aan het determineren, maar dan met DNA!” De docenten bij het DNA-lab ‘Prenataal onderzoek met Planten’ geven enthousiast commentaar.
De workshop is één van veertien waar de ruim honderd docenten zich voor konden inschrijven tijdens de landelijke DNA-labdag. “Eigenlijk krijgen we van de docenten dezelfde vragen als van scholieren,” vertelt begeleidster Vera van Berlo. “Maar we gaan er vandaag wel wat sneller doorheen hoor.”
Dagvoorzitter Frans van Dam opent de dag met indrukwekkende getallen: "Sinds de start van het project in 2006 hebben de Reizende DNA-labs ruim 3000 scholen bezocht,” opent van Dam de dag. “De 80.000e leerling pipetteerde onlangs zijn eerste DNA-monster. Ook komend jaar zullen studenten van verschillende universiteiten weer met zes uitdagende practica allerlei scholen in Nederland bezoeken."
Marie José Goumans houdt de eerste plenaire lezing over haar onderzoek naar het repareren van hartweefsel met behulp van stamcellen. Het publiek wordt getrakteerd op prachtige filmpjes waarin stukjes weefsel spontaan beginnen te kloppen.
Na twee sessies vol praktische, inhoudelijke en didactische workshops sluit Bas Zwaan de dag af met een typisch menselijk probleem: veroudering. De gevaren in de natuur zijn zo groot, dat dieren helemaal niet aan verouderen toekomen.
Op de vraag waarom wij dan wel verouderingsmechanismen in onze genen hebben, weet Bas Zwaan het antwoord ook niet zeker. Dat mysterie wordt misschien over dertig jaar wel opgelost door één van de scholieren die, dankzij de DNA-labs, dit jaar kennis zullen maken met het vak.